مبحث دوم

مقررات ملی ساختمان مجموعه‌ای از ضوابط فنی و اجرایی است که رعایت آن‌ها برای همه عوامل مرتبط با ساخت‌وساز جنبه قانونی دارد و چارچوب مدیریت، طراحی، اجرا و نظارت بر ساختمان‌ها را مشخص می‌کند. هدف اصلی این مقررات، حفظ منافع عمومی، ارتقای ایمنی، افزایش کیفیت ساخت‌وساز و بهره‌وری سرمایه‌های ملی است؛ به‌گونه‌ای که منافع جامعه بر منافع فردی یا سازمانی اولویت یابد. از دهه ۱۳۶۰، تدوین و اجرای تدریجی این مقررات با نظارت وزارت راه و شهرسازی ایران و مشارکت نهادهای تخصصی مانند سازمان نظام مهندسی ساختمان ایران موجب رشد نیروی انسانی متخصص، توسعه استانداردها و بهبود کیفیت فنی ساختمان‌ها شده است. با وجود پیشرفت‌های حاصل، شاخص‌های ساخت‌وساز کشور همچنان با میانگین‌های جهانی فاصله دارد و نیازمند ارتقای بیشتر است.